Sandra Heemskerk

‘Mijn werk is persoonlijk, maar niet mijn dagboek’

Waaraan kunnen we jouw werk herkennen? ,,Mijn werk is altijd verhalend. Ik teken veel, maar maak ook sculpturen. Je zou het kunnen zien als een ruimtelijk collage of gedicht. Ik werk met veel verschillende materialen: hout, plexiglas, verse bloemen, touw, kneedplastic. De thema’s die terugkomen zijn vrij zwaar en serieus, zoals depressie en waanzin, maar dat voelt niet zo omdat ik op een speelse manier werk. Ik heb tijdens mijn afstuderen een verhaal geschreven over drie karakters die in een bar zitten: moeras, asbak en begrafenispak. Het is eigenlijk een komisch verhaal, maar zij belichamen alle drie wat een depressie voor mij is.’’

Hoe ga jij te werk? ,,Ik vertrek meestal vanuit een persoonlijke ervaring. Vaak is dat iets wat ik vroeger heb meegemaakt of gevoeld. Ik vermeng die ideeën met dingen die ik weer van anderen hoor. Gaandeweg wordt het een soort mix van ingrediënten en aan het eind is niet meer af te leiden welk deel over mij gaat. Mijn werk is persoonlijk, maar niet mijn dagboek. Wat ik leuk vind aan mijn manier van werken is dat ik mijzelf vaak verras. In mijn hoofd heb ik een idee, maar dan wordt het uiteindelijk iets anders. Ik ben in mijn studio ook vaak met zes dingen tegelijk bezig. Het voelt soms alsof ik een vijfjarig kind ben of lekker in mijn schuurtje aan het klussen ben. Ik heb die balans ook wel nodig om mijn werk te maken, anders wordt het stram.’’

Waarom doe je mee aan Vensterbank? ,, Ik heb nooit eerder in een etalagesetting geëxposeerd. Ik vind die bakken waar we de kunst in gaan hangen heel leuk en ook dat ons werk te zien is vanaf de straat. Ik ben opgegroeid in Katwijk, vlakbij Leiden, dus ik ga ook zeker familie en vrienden uitnodigen.’’

Kom je veel in Leiden? ,,Nee, niet meer. Ik ben in Leiden gaan wonen toen ik negentien jaar was. Ik heb er uiteindelijk een jaar of vier gewoond, daarna ben ik naar Utrecht verhuisd. Voor mij is het dus een beetje nostalgie hier terug te komen.

 

Foto's door Chaïm Dijkstra

Ik kwam in café Lazarus, het LVC, Multiplex en Brothers of Beer, maar veel van die plekken zijn er niet meer.’’

Welke kunstenaar vind jij interessant? ,,Laure Prouvost en Camille Henrot, twee Franse kunstenaressen. Ze gebruiken beiden verschillende thema’s, onderwerpen en gevoelens. Laure Prouvost maakt maffe surrealistische films die ze voor een deel met haar telefoon opneemt, heel schetsmatig. Camille Henro pakt grote onderwerpen die ze op een soepele en vaak kleurrijke manier tot sculpturen maakt. Ik vind het heel knap als je zo schetsmatig en luchtig kunt werken, maar dat je wel voelt dat er een zware laag in zit.’’

Jouw werk hangt straks in een voormalig all you can eat-restaurant. Wat zou je er bestellen? ,,Een noodle stir fry gerecht met oesterzwammen, shiitake en tofu. En een lekker speciaal biertje erbij.’’

Foto's door Chaïm Dijkstra

Het werk dat ik maak begint vaak bij een mijmering over een verhaal, een gebeurtenis of een gevoel. Daar komt een tekening uit voort, of een geschreven tekst, en vervolgens groeit daar vaak een ruimtelijk werk uit. Ik ben graag met meerdere onderdelen tegelijk bezig, waardoor er een associatieve, collage-achtige manier van werken ontstaat die ervoor zorgt dat een idee voor het ene werk juist een flinke zet kan geven aan het andere.

Thema’s als depressie, waanzin, schaamte en religie liggen ten grondslag aan een groot deel van mijn werk. Ik leng persoonlijke ervaringen aan met historische gebeurtenissen zoals in mijn afstudeerperiode, waarin ik sculpturen en videowerk liet zien, gemaakt naar aanleiding van het Katwijkse verhaal over de ‘gekkenlogger’. Maar depressies krijgen ook een plek in zelf geschreven teksten zoals ‘A swamp, an ashtray and a burial suit walk into a bar’, waarin ik de hoofdpersonen eigenschappen toeschrijf die voor mij deel zijn van mentaal moeilijke tijden. Deze karakters zijn weer inspiratie voor ruimtelijk werk en vice versa.

Het mengen van fictie en realiteit is belangrijk binnen mijn praktijk omdat ik het interessant vind hoe we ons als mensen tot een idee van realiteit en waan verhouden. Het belang van de dingen op een rijtje hebben probeer ik in mijn studio juist los te laten, zodat er iets spannends kan gebeuren tussen goed en fout, mooi en mislukt, of knap en klungelig.

www.sandraheemskerk.com
www.instagram.com/san.heemskerk