Lisa Smithson

‘Mijn werk is een botsing tussen organische en niet-organische elementen’

Waaraan kunnen we jouw werk herkennen? ,,Ik teken op papier en stof en maak daarnaast driedimensionaal werk. Mijn werk is vaak een botsing tussen organische en niet-organische elementen en heeft is ongemakkelijks. Het is figuratief, maar ook abstract. Ik heb mijn eigen idee wat het moet voorstellen, maar ik hoor soms van anderen dat zij iets anders zien. Ik vind dat prima, want ik vind het belangrijk dat er ruimte is voor eigen inbreng. Ik vind overlap interessant: dat je op microniveau werkt, maar het werk op macroniveau kunt bekijken. Dat maakt het spannend. Ik werk niet vanuit één specifiek thema, maar vooral vanuit een ervaring en mijn gevoel.’’

Waarom doe je mee aan Vensterbank? ,,Ik vind dat Annosh een goede smaak heeft en ik waardeer hoe ze een project aanpakt. We hebben eerder samengewerkt en dat was geweldig. Ik snap de beslissingen die zij maakt.’’

Wat heb jij met Leiden? ,,Ik kwam een tijd lang veel op het centraal station, wanneer ik op weg was naar een vriend in een naastgelegen dorp. Dus ik heb wel een band met Leiden. De binnenstad vind ik zó mooi. Net zo mooi als Amsterdam waar ik heb gewoond, maar er zijn in Leiden niet zoveel toeristen en dat is fijn. Ik woon nu in Groningen, waar ik een masteropleiding heb gevolgd. Ik denk dat ik daar nog wel een tijdje blijf wonen. Het is een rustige stad en ik heb er een betaalbaar huis en een mooi atelier.’’

Welke kunstenaar vind je interessant? ,,Ik vind Agnes Denes geweldig, want ze trekt kunst breder. Vooral het project Wheatfield vind ik goed. In de jaren 80 heeft ze een stuk grond in Manhattan – achter de toenmalige Twin Towers – schoongemaakt en er een graanveld aangelegd. Er is geoogst en brood van gemaakt, onder andere voor mensen die het hard nodig hadden. Op foto’s van toen zie je een tractor met daarachter die enorme gebouwen. Ik vind dat contrast erg mooi, maar ook de vraag die het project oproept: hoe gaan we met eten om? 
Ik vind Lily van der Stokker ook erg goed. Ze speelt veel met kleur en ideeën over naïviteit en vrouwelijkheid.’’

Jouw werk is straks te zien in een voormalig all you can eat-restaurant. Wat zou jij er bestellen? ,,Okinomiyaki, een Japanse hartige pannenkoek. Het wordt gemaakt van een beslag en je bepaalt zelf wat je erin doet. Erg lekker. In de Jordaan in Amsterdam zit Japanese Pancake World, Egelantiersdwarsstraat 24, waar je dat kunt bestellen.’’

Lisa tekent, schrijft, krast en kleurt, scheurt en knipt, en stikt lijnen, paden en teksten met de naaimachine over haar doeken en patchworks. Zo ontstaan uit de weerstand, stugheid, hardheid, zachtheid of flexibiliteit van zowel potlood, draad, stof en naalddikte bij Lisa als het ware reizen over en door papier en doek. Organische vormen, verstrengeld en verbonden in een lijnenspel roepen associaties op met lichaamsdelen, spierbundels of reproductieve organen, maar zijn er geen afbeeldingen van. De verschillende vormen en te volgen lijnen laten leven zien, maar de onderbroken paden van de stiksels en de verknipte of gescheurde lappen vertellen ook iets over kwetsuren, opstoppingen, afgebroken richtingen en omzwervingen.

Haar werken maken vooral de indruk dat het geen vooraf geschreven of hervertelde verhalen zijn, maar dat ze ontstaan in de handeling en in het bewandelen van de weg.

Tekst Margo Slomp 

www.instagram.com/lisarosaviolet
www.lisasmithson.nl